بيا يك بار با احساس باشيم

 

بيا در كوچه هاي باغ احساس

                                   شقايق ها را جدي بگيريم            

اگر نيلوفري  ديديم  زخمي

                                   براي قلب پر دردش بناليم

بيا در كوچه هاي تنگ غربت

                                   براي هر غريبي سايه باشيم

بياهر شب كنار نور يك شمع

                                   بفكر پيچك همسايه باشيم

بيا ما نيزمثل روح باران

                                   به روي رود تنهايي بباريم

بيادر باغ بيروح دل سرد

                                   كمي روياي نيلوفر بكاريم

بيا در يك شب آرام مهتاب

                                   كمي همصحبت يك ياس باشيم

اگر صد بار قلبي را شكستيم

                                   بيا يك بار با احساس باشيم

 

گناهم را ببخش

 

اگــــر گـــاهی ندانــــسته

 

به احســـــاس تو خنــــــــــدیدم

 

و یـا از روی خــودخواهی

 

فقط خـود را پسندیدم

 

گنــاهم را ببخش

 

اگـــراز دست من در خلـــوت خود

 

گـــریه ای کــــردی

 

اگــر بد کردم و

 

هــــرگز

 

به روی خـــود نیـــاوردی

 

گنـــاهم را ببخش

 

اگـــــر تو مهــــــــــــــــربان بودی

 

و من

 

نــــامهربان بودم

 

برای دیگـــــــران سبز و

 

برای تو

 

خــــزان بودم

 

اگــــــر تو با تحمل

 

بسته از خــــودخـــــواهیم کردی

 

اگـــر من بی سبب

 

خشم بـــــــی امان بودم

 

گنـــاهم را ببخش

 

اگــــر زخمی چــــشیدی گـــاهگاهی

 

بــــر زبان من

 

اگـــر رنجیده خـــاطر گشتی

 

از لحن بیــــان من

 

عدالت را اگــــر کشتم

 

به حکم حس خــــودخــــــــــواهی

 

پشیمــــانی که هستی

 

سالـــــــها هم آشیــــــــــان من

 

گنـــاهم را ببخش

 

چشمان قشنگت

تقدیم با عشق

معنای مجازی گلها

گل رز سرخ: عشق بی ریا ، زیبایی ، شجاعت ، احترام تبریک ، دوستت دارم.
گل رز سفید : پاکی ، معصومیت ، راز ، سکوت ، فروتنی ، احترام ، عشق من به تو عمیق و خالصانه است.
گل رز صورتی : قدردانی ، وقار ، ستایش ، همدلی ، لطافت ، شادکامی ، باور کن تو خیلی دوست داشتنی هستی
گل رز زرد : شادمانی ، رفاقت ، شوق ، حسادت ، آغاز دوباره ، فراموش نکن – معذرت می خواهم
گل رز بنفش : عشق در نگاه اول
گل رز نارنجی : اشتیاق ، شیفتگی ، آرزو
غنچه گل رز : نماد پاکی و زیبایی ، جوانی ، عشق نو پا
یک شاخه گل رز : سادگی ، سپاسگذاری ، عشق تازه
یک شاخه گل رز سرخ : دوستت دارم
گل رز سفید عروس : عشق مبارک و فرخنده
گل رز سیاه : مرگ
ترکیبی از گل رز سفید و سرخ : سازش ، اتحاد
گل رز کاملاً شکفته : من متعهد به تو هستم ، هنوز دوستت دارم
دسته گل رز کوچک : من به یاد تو هستم
دسته گل رز : قدردانی
گل داوودی : حقیقت ، تو دوست فوق العاده من هستی
گل نیلوفر آبی : حقیقت
گل نرگس : غرور ، خودبینی
گل بنفشه : اندیشه ناگفته ، سفر ، سفر بخیر ، پاکدامنی ، فروتنی
گل سوسن سفید : دوشیزگی ، پاکی
گل اقاقیا : عشق پاک ، عشق پنهانی
گل کاملیا صورتی : در آرزوی تو هستم
گل کاملیا قرمز : عشق تو همچون آتشی در قلب من است
گل کاملیا سفید : تو در خور پرستش هستی.
گل میخک : شیفتگی ، عشق زن ، ستایش ، بله
گل قاصدک : وفاداری ، خوشبختی ، صداقت ، پیام آور عشق ، فراموشم نکن : خاطرات گذشته ، عشق ناب
گل نسترن : آرزو ، همدلی ، دوستم داشته باش
گل لاله : عاشق تمام عیار ، باور کن
کل نرگس زرد : احترام ، جوانمردی ، تا زمانی که تو در کنار من هستی خورشید بر من خواهد تابید
گل پامچال : بدون تو قادر به زندگی کردن نیستم
گل اطلسی : شرم ، ازدواج فرخنده
گل یاسمن : شادی ، شیرینی ، دلپذیری وقار
گل رزماری : یادآوری ، خاطرات ، یادگاری
گل آلاله : پروت ، زرق و برق
گل آفتابگردان : ستایش ، غرور ، پرستش
گل مریم : لذت
گل زنبق : اندوه ، تأسف
گل گلایل : صداقت ، به من فرصت بده

باید امشب برم

كفش‌هايم كو،
چه كسي بود صدا زد: سهراب؟
آشنا بود صدا مثل هوا با تن برگ.
مادرم در خواب است.
و منوچهر و پروانه، و شايد همه مردم شهر.
شب خرداد به آرامي يك مرثيه از روي سر ثانيه‌ها مي‌گذرد
و نسيمي خنك از حاشيه سبز پتو خواب مرا مي‌روبد.
بوي هجرت مي‌آيد:
بالش من پر آواز پر چلچله‌هاست.

صبح خواهد شد
و به اين كاسه آب
آسمان هجرت خواهد كرد.

بايد امشب بروم.
من كه از بازترين پنجره با مردم اين ناحيه صحبت كردم
حرفي از جنس زمان نشنيدم.
هيچ چشمي، عاشقانه به زمين خيره نبود.
كسي از ديدن يك باغچه مجذوب نشد.
هيچ كسي زاغچه‌يي را سر يك مزرعه جدي نگرفت.
من به اندازه يك ابر دلم مي‌گيرد
وقتي از پنجره مي‌بينم حوري
- دختر بالغ همسايه -
پاي كمياب‌‌ترين نارون روي زمين
فقه مي‌خواند.

چيزهايي هم هست، لحظه‌هايي پر اوج
(مثلا" شاعره‌يي را ديدم
آن‌چنان محو تماشاي فضا بود كه در چشمانش
آسمان تخم گذاشت.
و شبي از شب‌ها
مردي از من پرسيد
تا طلوع انگور، چند ساعت راه است؟)

بايد امشب بروم.

بايد امشب چمداني را
كه به اندازه پيراهن تنهايي من جا دارد، بردارم
و به سمتي بروم
كه درختان حماسي پيداست،
رو به آن وسعت بي‌واژه كه همواره مرا مي‌خواند.
يك نفر باز صدا زد: سهراب
كفش‌هايم كو؟

 

بخدا راست میگم

 

بدون شرح

قشنگه ببین

تقدیم به تو